In verband met de covidpandemie hebben wij een blog waarin we u op de hoogte houden. Deze passen we aan de situatie aan, hier leest u ook onze voorwaarden.

Een loeiend goed verblijf!

Overlay bezier

Voorjaar in de lucht

Inmiddels worden de dagen weer elke dag een stukje langer en schijnt de zon iets vaker. Dit doet iets met je, in ieder geval met mij ik wordt er blij van en krijg zin om iets te ondernemen, lekker de tuin in en alles nalopen. Wat is goed, wat kan er beter en welke actie moeten we daarop ondernemen? Is dit iets wat we op de korte termijn willen realiseren of is dit iets voor de lange termijn? Terwijl ik langzaam ontwaak uit mijn “waakstand” en weer steeds actiever wordt is manlief vol gas bezig met het verbouwen van appartement Verbeterd Roodbont en het wordt leuk. Gelukkig heb ik inspraak hoe het wordt, kleurtjes, styling, maar schilderen of iets wat erop lijkt dat “mag” ik niet omdat ik klieder en stiekem is dat helemaal niet erg kan ik me richten op de website, het boekingssysteem en onze gasten en natuurlijk ons gezin.
De Covid perikelen lijken in een rustig vaarwater te vertoeven en laten we hopen dat het zich rustig houd. Dat we in die zin weer relaxed met elkaar om mogen gaan. Natuurlijk merken wij dat veel mensen weer kiezen voor een verblijf in het buitenland waar de zon altijd schijnt en dat daarin echt wel weer iets is veranderd, maar tegelijkertijd kiezen veel mensen ook voor een verblijf binnen onze landsgrenzen omdat dit veilig voelt, men de taal spreekt, maar ook omdat Nederland is herontdekt en het een fijn land is om op pad te gaan.
De familie en vrienden weekenden zijn enorm in trek. Tegelijkertijd besef ik dat veiligheid en zekerheid maar heel betrekkelijk zijn en dat alles morgen weer anders kan zijn.  Het wel of er altijd wel ergens iets aan de hand is. Met dat iets bedoel ik oorlog, mensen die elkaar naar het leven staan, pandemieën, maar ook leed  in ons eigen land zoals oa. de toeslagen affaire, Gas in Groningen, dingen waar je als individu geen invloed op hebt en waarin je het gevoel hebt machteloos te staan. Opeens is het dichtbij heel dichtbij en dan komt het nog eens zo hard binnen. Is dit het of volgt er nog veel meer?
Soms is het te veel om over na te denken en voel ik enorm de behoefte om een kleine plek te creëren waar liefde, veiligheid, rust, vrede, mogen zijn wie je bent, respect de kernwaarden zijn. Wat prijs ik me dan gelukkig dat ik mag wonen en werken op deze veilige plek en dat we anderen hierin mee laten delen. Tegelijkertijd voelt het zo oneerlijk dat niet voor iedereen zon plek is weggelegd. Dat deze plek ook ons werk is waarmee we ons geld verdienen om onze rekeningen te kunnen betalen om te blijven bestaan. Je vraagt jezelf af wat kan je doen, maar het is zo groot, zo veelomvattend als je het ene de aandacht geeft, je het andere over het hoofd ziet omdat het te veel is. Dussss blijven we ademhalen, blijven we in het goede geloven en blijven we vol liefde ons ding doen.  Maar gaan we ook af en toe mensen die het nodig hebben ontzorgen en dit gaan we niet groots en meeslepend doen, maar klein en passend bij ons.
Waarom op deze manier omdat het past bij ons en we hoe graag we ook willen, wij niet voor iedereen kunnen zorgen en ook de wereld niet kunnen redden. Maar die baken, die oase die kunnen we zijn en die gaan we koesteren en ons stinkende best doen dat zoveel mogelijk mensen hiervan mogen genieten.


Andere berichten

Wat anderen zeggen

Minicamping 't Bullekroffie
Foto Bed and Breakfast 't Bullekroffie
Foto Groepsaccommodatie 't Bullekroffie